Badania in vitro ludzkich pluripotencjalnych hematopoetycznych komórek progenitorowych w czerwienicy prawdziwej. Bezpośredni dowód zaangażowania komórek macierzystych.

Wcześniejsze badania in vitro nad zaangażowanymi hematopoetycznymi przodkami sugerowały, że czerwienica prawdziwa (PV) jest zaburzeniem klonalnym powstającym w pluripotencjalnej hematopoetycznej komórce macierzystej. W tym badaniu do oceny cech funkcjonalnych CFU-GEMM u 19 pacjentów z PV wykorzystano niedawno opracowane techniki klonalnego testu ludzkiej multipotencjalnej komórki progenitorowej (CFU-GEMM). Badania te wykazały: (a) wzrost liczby wykrywalnych CFU-GEMM w próbkach krwi i szpiku kostnego pacjentów z PV w porównaniu do normalnych (P odpowiednio mniej niż 0,002 i P mniej niż 0,02); (b) erytropoetyczne różnicowanie PV CFU-GEMM bez egzogennej erytropoetyny (Ep) w hodowli (w wyraźnym przeciwieństwie do CFU-GEMM zarówno normalnych, jak i osobników z wtórną erytrocytozą, które wymagają egzogennego Ep do końcowej hemoglobinizacji ich składnika erytroidalnego), właściwość pokazana przez eksperymenty z anty-Ep surowicą odpornościową, które mają być związane ze zwiększoną wrażliwością PV CFU-GEMM na Ep; (c) zwiększone wytwarzanie megakariocytów przez PV CFU-GEMM w porównaniu z normalnymi (P mniejsze niż 0,025); i (d) liniową zależność, ekstrapolującą do miejsca pochodzenia, pomiędzy wykrytym CFU-GEMM i hodowanymi komórkami. Badania te wykazują, że co najmniej dwie cechy kliniczne PV, zwiększona erytropoeza i megakariocytopoeza są odzwierciedlone w odpowiadających cechach funkcjonalnych PV CFU-GEMM i zapewniają bezpośredni dowód wyraźnej pluripotencjalnej aktywności komórek macierzystych w tym zaburzeniu.
[hasła pokrewne: prohormony skutki uboczne, rumień brzeżny, rak podstawnokomórkowy rokowania ]