paznokcie u nóg żelowe czesc 4

Panel B pokazuje wyniki trawienia Aci I amplifikowanego za pomocą PCR genomowego DNA i elektroforezy uzyskanych fragmentów DNA za pomocą 3 procentowego żelu MetaPhor, z barwieniem bromkiem etydyny. Ścieżka pokazuje markery wielkości DNA, ścieżka 2 pokazuje niestrawiony produkt PCR, ścieżka 3 pokazuje produkt PCR strawiony Aci I od Pacjenta 4, a ścieżka 4 pokazuje produkt PCR po trawieniu Aci I od normalnego osobnika. Odpowiednie markery wielkości DNA wskazano po lewej stronie, a rozmiary niestrawionych i strawionych produktów PCR po prawej. Zamplifikowana przez PCR część egzonu M6 / 7, miejsca miejsc restrykcyjnych Aci I i rozmiary uzyskanych fragmentów DNA są pokazane na dole. (Aci I) jest generowany przez heterozygotyczną wymianę nukleotydów, która powoduje mutację T410P. Aby wyszukać mutacje receptora PTH-PTHrP u pacjentów 4, 5 i 6, wszystkie 14 eksonów kodujących amplifikowano za pomocą PCR genomowego DNA, a produkty zanalizowano za pomocą bezpośredniej analizy sekwencji nukleotydów i elektroforezy żelowej w gradiencie temperatury (w Pacjenci 5 i 6) lub samą analizę sekwencji nukleotydów (w Patencie 4) .21 W Pacjenta 4, heterozygotyczna transwersja adeniny do cytozyny została zidentyfikowana w eksonie M6 / 7 (Figura 3A), co odpowiada pozycji 1256 komplementarny DNA kodujący ludzki receptor PTH-PTHrP. Ta mutacja, która została potwierdzona przez elektroforezę żelową z gradientem temperatury, wprowadza nowe miejsce restrykcyjne dla Aci I (Figura 3B) i zmienia konserwowaną treoninę w pozycji 410 na prolinę (Figura 1).
W przypadku pacjentów 5 i 6, mutacje missense zostały wykluczone przez elektroforezę żelową z gradientem temperatury i bezpośrednią analizę sekwencji nukleotydowych we wszystkich eksonach kodujących genu dla receptora PTH-PTHrP.18,19. Pacjent 6 był heterozygotyczny pod względem częstego występowania polimorfizmu M7 egzonu .22
Figura 4. Figura 4. Ekspresja receptora PTH-PTHrP dzikiego typu (HKrk) i zmutowanych receptorów PTH-PTHrP (HKrk-H223R i HKrk-T410P) w komórkach COS-7. Panel A pokazuje podstawową akumulację cyklicznego AMP (cAMP) w komórkach przejściowo transfekowanych rosnącymi dawkami (0,3 do 650 ng na studzienkę) plazmidowego DNA kodującego dzikiego typu lub zmutowane receptory PTH-PTHrP; we wszystkich kolejnych doświadczeniach komórki transfekowano 110 ng na studzienkę. Panel B pokazuje podstawową akumulację cAMP w komórkach transfekowanych komplementarnym DNA kodującym dzikiego typu lub zmutowane receptory PTH-PTHrP. Panel C pokazuje akumulację cAMP w komórkach COS-7 wyrażających każdy z receptorów po stymulacji 10-12 M do 10-7 M PTH. Dane przedstawiono jako wartości procentowe maksymalnej akumulacji cAMP po stymulacji maksymalnymi stężeniami PTH komórek eksprymujących HKrk. Takie same wyniki uzyskano, gdy stosowano PTHrP (dane nie przedstawione). Panel D pokazuje akumulację fosforanu inozytolu w komórkach COS-7 wyrażających każdy z receptorów po stymulacji 10-6 M PTH. Wyniki były podobne, gdy stosowano PTHrP (dane nie pokazane). Nie stwierdzono różnic w podstawowej akumulacji fosforanu inozytolu między komórkami wyrażającymi receptor typu dzikiego i komórkami wyrażającymi dwa zmutowane receptory. Dane są średnimi (. SE) wynikami co najmniej trzech niezależnych eksperymentów, z których każdy przeprowadza się w dwóch powtórzeniach.
Komórki COS-7 wyrażające zmutowany receptor PTH-PTHrP, HKrk-T410P, akumulowały około cztery razy więcej cyklicznego AMP niż komórki wyrażające receptor typu dzikiego (średnia . SE, 45,3 . 1,5 vs.
[patrz też: Corsodyl, teosyal, busulfan ]
[podobne: nieżyt nosa krzyżówka, przetoka odbytu objawy, przetoka odbytu zdjęcia ]