Porównanie rekombinowanej hirudyny z heparyną w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych ad 6

W globalnym wykorzystaniu strategii do badania otwartych okrężnych tętnic wieńcowych (GUSTO) IIa zastosowano znacznie wyższą dawkę rekombinowanej hirudyny (dawka bolusowa 0,6 mg na kilogram, a następnie infuzja 0,2 mg na kilogram na godzinę), ale krwawiące działania niepożądane nie mogły być tolerowane, a częstość występowania krwotoku śródmózgowego u pacjentów otrzymujących terapię trombolityczną była nadmierna (1,6%) 14. Nawet wśród pacjentów, którzy nie otrzymali leczenia trombolitycznego, wystąpił 0,5% przypadek udaru krwotocznego w grupie. podawano hirudynę w porównaniu z częstością 0% w grupie otrzymującej heparynę. Nie wykazano poprawy skuteczności w przypadku dużych dawek zarówno hirudyny, jak i heparyny: wskaźnik zgonu lub zawału serca wynosił 11,7 procent w grupie leczonej hirudyną i 11,0 procent w grupie heparyny. W badaniu z udziałem pacjentów z niestabilną dławicą piersiową i zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q, którym podawano podobną rekombinowaną hirudynę w dawce pośredniej między dawką stosowaną w GUSTO IIa a obecną próbą (dawka bolusowa 0,4 mg na kilogram, a następnie infuzja 0,15 mg na kilogram na godzinę) częstość występowania powikłań krwotocznych była dwukrotnie większa w grupie hirudyny niż w grupie heparynowej.20 Chociaż dawki hirudyny stosowane w obecnym badaniu (bolus 0,1 mg na kilogram i wlewu 0,1 mg na kilogram na godzinę) nie było niepokojącego nasilenia powikłań krwotocznych, występowała zwiększona częstość występowania krwotoku śródmózgowego (1 na 1000 leczonych pacjentów) i wyższa częstość umiarkowanego krwawienia. Łącznie dane te sugerują, że istnieje wąskie okno terapeutyczne do leczenia rekombinowaną hirudyną i że podawanie dawek wyższych niż te testowane w obecnym badaniu może zwiększać ryzyko powikłań krwotocznych bez znaczącej poprawy skuteczności. Dłuższy wlew hirudyny może zwiększyć skuteczność, ale brak korzyści w badaniu TIMI 9, w którym terapia była podawana średnio o 30 procent dłużej niż w obecnym badaniu, czyni tę możliwość mniej prawdopodobną. Inne czynniki poza dawką lub czasem trwania leczenia mogą wyjaśniać wyniki graniczne. Wszystkie korzystne działania hirudyny były widoczne w ciągu pierwszych 24 godzin. Poza tym punktem krzywe współczynników zdarzeń nie są ani rozbieżne, ani zbieżne. To niepowodzenie zapobiegania zdarzeniom trwającym dłużej niż 24 godziny można przypisać albo odbiciu nadkrzepliwości po zatrzymaniu infuzji inhibitorów trombiny albo braku pasywacji powierzchni tętnicy, która kontynuowała tworzenie skrzepu płytek krwi. brak trwałości działania inhibitorów trombiny został zauważony w trzech ostatnich próbach. 25-27. Serialne testy fragmentu protrombiny (F 1.2) podczas terapii hirudyną28-30 potwierdziły niezdolność hirudyny do blokowania wytwarzania trombiny. Konsekwentne gromadzenie trombiny mogło osłabić zdolność hirudyny do hamowania aktywności trombiny, a tym samym zmniejszenia niedokrwienia.
Nasze dane podają w wątpliwość istnienie kluczowej roli trombiny w ostrych zakrzepicach tętnic wieńcowych. W przeciwieństwie do tego, ostatnie badania dostarczyły dowodów na wysoką skuteczność blokady glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa w ostrych zespołach wieńcowych.21-23 Chociaż trombina jest ważnym agonistą agregacji płytek, reprezentuje ścieżkę aktywacji płytek krwi w przybliżeniu 100,24 dawki, skuteczny inhibitor glikoproteiny płytkowej IIb / IIIa, który moduluje końcową wspólną ścieżkę agregacji, blokuje praktycznie wszystkich tych agonistów
[hasła pokrewne: busulfan, teosyal, agaricus ]
[przypisy: rumień brzeżny, rwa barkowa leczenie, rwa ramienna objawy ]