Porównanie rekombinowanej hirudyny z heparyną w leczeniu ostrych zespołów wieńcowych czesc 4

Mediana czasu od rozpoczęcia leczenia trombolitycznego do rozpoczęcia leczenia badanym lekiem wynosiła 35 minut w grupie hirudyny (odpowiednio 25 i 75 percentyla, 15 i 68) i 35 minut w grupie heparyny (25 i 75. percentyle, 15 i 71). Odpowiednie podawane leki pomocnicze i procedury wykonane w badaniu podsumowano w Tabeli 2. Figura pokazuje wpływ hirudyny i heparyny na czas aktywowanej częściowej tromboplastyny. Podczas infuzji 94,6 procent pacjentów przydzielonych do heparyny wymagało dostosowania dawki, w porównaniu z 71,5 procentami pacjentów przypisanych do hirudyny (P <0,001). Tabela 3. Tabela 3. Częstość występowania pierwotnych klinicznych punktów końcowych po 30 dniach u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi. Rycina 2. Rycina 2. Kaplan-Meier Ocena prawdopodobieństwa zgonu lub zawału mięśnia sercowego lub nawrotu choroby w ciągu pierwszych 72 godzin po randomizacji, zgodnie z przypisaniem do leczenia. Częstość zgonu lub zawału mięśnia sercowego po 30 dniach – pierwotny złożony punkt końcowy – podano w Tabeli 3. Po 24 godzinach leczenia ryzyko zgonu lub zawału serca było znacznie niższe w grupie przypisanej hirudynie (1,3 procent, vs 2,1% dla heparyny, iloraz szans, 0,61, przedział ufności 95%, 0,46 do 0,81, P = 0,001). Różnica w tym ryzyku między grupami była również istotna 48 godzin po rozpoczęciu terapii (odpowiednio 2,3 procent i 3,1 procent, iloraz szans, 0,73, 95 procent przedziału ufności, 0,59 do 0,91, p = 0,001). Na rycinie 2 przedstawiono szacunki Kaplan-Meier dotyczące ryzyka zgonu lub zawału mięśnia sercowego w ciągu pierwszych 72 godzin po randomizacji.
Rycina 3. Rycina 3. Kaplan-Meier Ocena prawdopodobieństwa zgonu lub zawału mięśnia sercowego lub nawrotu zawału u wszystkich pacjentów (panel A), osoby z uniesieniem odcinka ST (panel B) oraz osoby bez uniesienia odcinka ST (panel C) . O ile nie wskazano inaczej, wartość P została określona za pomocą testu Cochran-Mantel-Henenel.
30-dniowe wskaźniki zdarzeń dla pierwszorzędowych punktów końcowych zgonu lub niezakończonego zawałem mięśnia sercowego dla wszystkich pacjentów, pacjentów z uniesieniem odcinka ST i pacjentów bez uniesienia odcinka ST przedstawiono na Figurze 3A, Figurze 3B i Figurze 3C. Po 30 dniach 9,8 procent grupy heparyny osiągnęło pierwotny punkt końcowy, w porównaniu z 8,9 procentami grupy hirudyny (iloraz szans, 0,89, przedział ufności 95%, 0,79 do 1,00, P = 0,06). Na ten efekt hirudyny nie wpłynął status odcinka ST (tab. 3). Nie było jednak istotnych różnic między hirudyną a heparyną pod względem częstości występowania innych zdarzeń klinicznych, takich jak nawracające niedokrwienie, niewydolność serca, arytmie lub wstrząs kardiogenny. Wtórny złożony punkt końcowy zgonu, zawał mięśnia sercowego lub niezdolność do udaru osiągnęły 9,2 procent grupy hirudynowej i 10,2 procent grupy heparynowej (P = 0,07).
Tabela 4. Tabela 4. Częstość powikłań krwotocznych i udaru u pacjentów z ostrymi zespołami wieńcowymi. Powikłania krwotoczne i częstość występowania udaru w grupach leczonych przedstawiono w Tabeli 4. Chociaż nie była to statystycznie istotna różnica, występowała większa częstość występowania krwawienia wewnątrzczaszkowego u pacjentów bez uniesienia odcinka ST leczonych hirudyną w porównaniu z leczonych heparyną (0,2% [6 zdarzeń] vs
[patrz też: Choroba Perthesa, suprasorb, dekstran ]
[przypisy: słońce ciekawostki, rak plaskonablonkowy, rak podstawnokomórkowy rokowania ]